Vrijdag 2 augustus was het dan mijn beurt. IWO standcontrole stond er voor de hele dag in mijn agenda. Ik had er al heel lang zin in! Allereerst verheugde ik mij op de fietstocht naar het IWO. Vanaf mijn huis ben ik langs de rivier de Amstel meanderend door het groene landschap, langs de Ouderkerkerplas, over de A2 in drie kwartier naar het IWO gefietst. Bij een temperatuur van 25 graden en een vriendelijke zon is dat zo ongeveer het beste begin van de dag voor mij.
Op het IWO vriendelijk ontvangen en na een duidelijke instructie van Eva ging ik aan de slag tussen de kasten. Eva was nog niet weggelopen of ik kwam al een oranje briefje tegen, hetgeen betekende dat ik een lijst had gekregen die al (deels?) gedaan was. Ik moest daarom even wachten op een nieuwe lijst. De nieuwe lijst was spoedig daar en het feest kon beginnen! Het duurde een half uurtje en toen had ik een werkwijze gevonden waarmee ik lekker opschoot, ik boog mijn nek in de goede leeshoek en speurde langs de ruggen met de titels, dat ging heel lekker totdat ineens hé, de titels andersom op de ruggen stonden. Hmm…, nek in de andere leeshoek, 1e versnelling, 2e versnelling, ja we gaan weer lekker, ho, wacht, wat is dit, Arabisch???? Wat nu? Met marker titels markeren. Goed, geen punt, even die tien titels groen kleuren.
En weer verder….. Oh nee, allemaal ingebonden boekjes! Ja die moet je dan uit de kast halen, 1 voor 1. Daar gaat mijn super efficiënte methode. Gelukkig na een stuk of wat ingebonden boekjes kan ik weer ruggen scannen, heerlijk. Maar nu moet ik toch echt weer iets anders verzinnen want de laagste plank is aan de beurt. Het matje van collega Steven wordt geleend en daar gaan we weer. Tegen de tijd dat ik weer op stahoogte bij de plank langs kan is het koffiepauze. Tijdens de pauze reken ik uit hoeveel ik gedaan heb en hoor ik wat de records zijn. Dat wakkert meteen een competitiedrang aan. Ik besluit in ieder geval niet eerder te lunchen dan dat de eerste lijst af is en dat twee lijsten haalbaar moet zijn. En zo gezegd zo gedaan. Twee lijsten zijn af als ik om 1600 klaar ben. Maar wat had ik graag nog meer gedaan. Ik besluit dat ik in ieder geval nog een keer terug ga voor een recordpoging.
Ik heb genoten van de controle, misschien niet zozeer van de boeken zelf, maar wel van het spel. Hoe doe ik het zo snel en goed mogelijk en hoe kan ik mijn bijdrage zo groot mogelijk maken. En hoewel ik onder de indruk ben van hoeveel titels er staan ben ik er van overtuigd dat we er goed aan doen niet te rusten voordat het af is. Want van de 2000 titels die ik gecontroleerd heb was met ongeveer 50 iets aan de hand, dus het levert zeker wat op.
Voldaan fiets ik dezelfde route terug de stad in, het was de warmste dag van het jaar, onderweg zag ik allemaal mensen zwemmen in de Amstel. Ik was er ook graag even ingesprongen om het stof af te spoelen maar ik had een feestje waar ik moest zijn. Een feestje van iemand die al 25 jaar bij de UB werkt, en die volgens mij verantwoordelijk was voor de kasten die ik zojuist gecontroleerd had, allemaal verplaatste titels van een locatie. En zo werd de cirkel mooi rond die dag…..

Linda van der Weg

Advertisements