De afgelopen 3 maandagen was het mijn beurt. Ik vond het spannend en had er zin in, zeker na alle enthousiaste verhalen en posts op deze blog. Die eerste maandag kwam ik überhaupt voor het eerst op het IWO, dus goed dat ik hieraan meedeed, zo kon ik eens zien hoe het daar reilt en zeilt. Ik ben onder de indruk van de grootte van het magazijn; de hoeveelheid boeken kan alleen nog in kilometers uitgedrukt worden. En een heel logistiek proces rond het verwerken van de (IBL-) aanvragen.

Twee keer was ik in goed gezelschap van collega’s die ook hun steentje kwamen bijdragen aan de standcontrole, de laatste keer moest ik het alleen doen, een beetje stil, hoewel… die dag draaide de radio op volle toeren. Ik vond het leuk tussen al die boeken, over de meest uiteenlopende onderwerpen, in een groot aantal verschillende talen. Te bedenken dat die boeken allemaal ooit geschreven zijn, en dat daar een hoop werk aan vooraf is gegaan… Het gaf me ook een nostalgisch gevoel, die geur en het neuzen tussen de boeken. En af en toe eens kijken welke krenten er in de pap zitten, een nummertje noteren, om ooit nog eens te lenen… Het grappigst vond ik de Franstalige boekjes over paddenstoelen. Wat doen die in een universiteitsbibliotheek… De derde keer had de pap geen krenten; bijna allemaal scheikunde, natuurkunde en voor de verandering nog eens een beetje scheikunde. Maar of de boeken nu interessant waren of niet, ik had een voldaan gevoel. Deze hele exercitie heeft zin; elke keer viste ik een aantal boeken uit de kast die niet op de lijst staan, de laatste keer zelfs 2 series.

Ik wil graag de medewerkers van het IWO bedanken voor de goede begeleiding en gezelligheid. Met de lijsten, karren, portofoons, instructies en andere benodigdheden was het allemaal uitstekend geregeld!

Image

En waarom deze foto van kattenstaarten? Daar liep ik langs tijdens het wandeltochtje van halte Holendrecht naar het IWO. Daarom zijn deze planten voor mij nu onlosmakelijk verbonden met dit leuke avontuur.

Noor Breuning

Advertisements